BENİM PENCEREMDEN                               

Selam dostlar yine ,ulaştım size benim penceremden,

Çaylar demlenirken,sigaralardan derin nefesler çekilirken

Melburn yine soğuk puslu,hüzünlü bir geceyi karşılarken yine sizinleyiz benim penceremden.

Suskun dudaklardan dökülmeden sözler, yüzlerde yoksa yaşanmamış yıllardan izler,

Açmamışsa  o kabirde minik solgun bir çiçek,

Pusulasını şaşırmış bir gemi gibi, savruluyorsa bir sağa bir sola o coşkun hisler,

Yine akşam, yine karanlık, yine çöküyorsa sisler

İşte o an ben, ben oluyorum, coşuyorum yazıyorum,

Kalemim kırık kalbim buruk, duygular karışık geliyorum size,

Ulaşıyorum odalarınıza , salonlarınıza benim penceremden.

Gerek dünden, gerekse bugünden nasıl olursa olsun bir gün gelecek birileri de görecek benim gözümden,

İstemem kimse kaybetmesin hiçbirşey kendi özünden

Tek kelimede olsa, sayfalar dolusu kitaplarda olsa ifade etsinler kendilerini benim penceremden.                                                        imre